O mnie

Jestem jak droga polna, niczyja,  którą się mija,

Co nigdzie wiodła i wieść nie będzie, choć idzie wszędzie.

Dzieli mnie zawsze, tak jak tę drogę,
miedza od nieba,
a poco jestem pojąć nie mogę, bo mnie nie trzeba!

Nie byłem nigdy sobie, czy komu,
drogą do domu –
i dobrze życzę każdej godzinie
kiedy już minie.

Contact me

Ryszard Antolak

antolak@antolak.co.uk

 

Subscribe to Blog via Email

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1 other subscriber.

Woda i Literatura

Był kiedyś pewien perski mistyk (zapomniałem jak nazywał się ), który opuścił wiadro do studni, by wyciągnąć wodę do picia.

Wciągnął wiadro i zabaczył, że jest wypełnione złotem. Więc opróżnił je, opuścił wiadro i na nowo wyciągnął je. Tym razem było wypełnione srebrem. Więc opróżnił go jeszcze raz.

“Wiem, że jesteś pełen skarbów”, powiedział, “ale na miłość Boską, po prostu daj mi trochę wody do picia. Jestem spragniony! “Znowu opuścił wiadro, i tym razem podniósł wodę. I pił.

Tak też powinna być Literatura, – bez ozdób.

 

© Ryszard Antolak

 

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>